نحوه تهیه قلمه از گل رز

مقدمه

ریشه‌زایی قلمه‌های گرفته شده از ساقه یک روش معمول برای تکثیر گیاهان علفی است، اما این روش می‌تواند برای تکثیر گیاهانی با ساقه چوبی مانند گل رز نیز استفاده شود. قلمه گرفته شده از گل‌های رز بومی بهتر از واریتهای پیوندی، ریشه‌دار می‌شوند – اگرچه نباید انتظار داشته باشید که همه قلمه‌ها با موفقیت ریشه‌دار شوند (حدود ۱۰ درصد از تلاش‌ها احتمالاً با شکست روبه‌رو می‌شود)، بنابراین بهتر است قلمه‌های بیشتری بگیرید تا مطمئن شوید که حداقل چند قلمه با ریشه مناسب جهت کشت دارید. بااین‌حال، اگر قلمه‌های خود را از گل رز سالم بردارید و مراحل مناسب را برای ریشه‌زایی انجام دهید، احتمال ایجاد گیاهان جدید بسیار زیاد است.

ریشه‌زایی قلمه ساقه تقریباً در هر زمان قابل انجام است، اما قلمه‌هایی که از ساقه‌های رشد کرده در سال جدید گرفته شده‌اند (نه چوب قدیمی و سفت شده) به‌احتمال‌زیاد با موفقیت ریشه‌دار می‌شوند. اواخر بهار یا اوایل تابستان بهترین زمان برای برداشت قلمه‌های چوب نرم و اواخر فصل گلدهی و شروع فصل سرما و ریزش برگ‌ها بهترین زمان برای برداشت قلمه چوب سخت است – آن‌ها را در ساعات اولیه صبح هنگامی‌که گیاه به خوبی هیدراته می‌شود انتخاب کنید. علاوه بر این، از برداشت قلمه در زمان اوج گلدهی گیاه خودداری کنید. این گیاه انرژی خود را بیشتر از تولید ریشه، صرف تولید گل می‌کند، بنابراین این نوع قلمه‌ها به راحتی ریشه­دار نمی­شوند.

دستورالعمل‌ها جهت قلمه گیری

یک قلمه بردارید و هرگونه گل را از روی آن حذف کنید

شاخه‌های یک‌ساله را جهت قلمه گیری از گل رز انتخاب کنید. با برش یک شاخه به طول ۱۵ تا ۲۰ سانتی­متر با زاویه ۴۵ درجه از ساقه جدید، قلمه گیری از گیاه را شروع کنید. بهترین قلمه‌ها برای ریشه‌زایی ضخامتی حدود ۱ سانتی­متر دارند و معمولاً از کناره‌های بوته ( به‌جای مرکز) تهیه می‌شوند. هرگونه گل یا جوانه گل را در امتداد ساقه بریده شده حذف کنید به این دلیل که: هرگونه گل یا جوانه‌ای که روی شاخه بریده شده شما باقی بماند، انرژی مصرف می‌کند و شما می‌خواهید با تشکیل ریشه‌های جدید، ساقه را تشویق کنید تا انرژی خود را بر بقا متمرکز کند.

بیشتر برگ‌ها را حذف کنید

به‌جز دو مجموعه بالایی برگ روی ساقه، سایر برگ‌ها را حذف کنید. سپس، بقیه ساقه را درست بالای این مجموعه برگ‌ها ببرید. از بین بردن برگ‌های اضافی به انتقال انرژی به سمت تولید ریشه کمک می‌کند.

ساقه را برای ریشه‌زایی آماده کنید

با استفاده از قیچی‌های تیز، یک برش تازه در پایین ساقه درست زیر یک گره ساقه ایجاد کنید (برآمدگی که معمولاً رشد جدیدی در آن ایجاد می‌شود). سپس، حدود یک‌چهارم اینچ به سمت پایین ساقه بریده، ساقه را به چهار قسمت باز تقسیم کنید.

از هورمون ریشه‌زایی استفاده کنید

اگرچه استفاده از هورمون ریشه‌زایی ضروری نیست، اما استفاده از هورمون ریشه‌زایی می‌تواند به تحریک قلمه گل رز شما در ایجاد ریشه‌های جدید کمک کند. هورمون‌های ریشه زا به صورت پودر، مایع و ژل وجود دارند – هنگام کار با قلمه گل رز بهترین موفقیت را در استفاده از نسخه پودری هورمون ریشه زا خواهید داشت. برای استفاده، انتهای شکاف قلمه گل رز را کمی مرطوب کنید، سپس آن را در هورمون ریشه‌زایی پودری فرو کنید و قلمه را تکان دهید تا هورمون اضافه از آن جدا شود.

کاشت قلمه

 یک گلدان کوچک را با حداقل ۶ اینچ مخلوط گلدان مخصوص گل رز پر کنید. در محیط گلدان سوراخی ایجاد کنید و سپس حدود ۵ سانتی­متر از قلمه را از قسمت برش خورده در حفره قرار دهید( مراقب باشید که هورمون ریشه‌زایی را از بین نبرید) و به آرامی خاک را در اطراف ساقه قرار دهید و به خوبی آن را آبیاری کنید.

قلمه را بپوشانید

برای حفظ رطوبت خاک قلمه، گلدان و همه‌چیز را با یک کاور یا روکش پلاستیکی بپوشانید. اطمینان حاصل کنید و اجازه ندهید که کاور به برگ‌های باقی‌مانده روی ساقه تماس پیدا کند زیرا می‌تواند باعث مرطوب ماندن برگ‌ها و در نتیجه ایجاد بیماری قارچی شود. قرار دادن یک چوب بلند در گلدان می‌تواند کاور پلاستیکی را از برگ‌ها دور نگه دارد. همچنین کاور پلاستیکی باید جهت تهویه هوای زیر آن یک منفذ کوچک داشته باشد – اگر کیسه را خیلی محکم ببندید، ساقه می‌تواند پوسیده شود.

قلمه کشت‌شده جهت ریشه‌دار شدن را مرتباً کنترل کنید

خاک را مرطوب نگه دارید تا ریشه‌ها شروع به شکل‌گیری کنند که تشکیل ریشه معمولاً حدود ۳ تا ۸ هفته طول می‌کشد. با کشیدن ملایم ساقه، ریشه‌ها را بررسی کنید – در صورت مقاومت، احتمالاً ریشه وجود دارد. به‌محض اینکه ریشه‌ها کاملاً محکم شده یا هنگامی‌که جوانه‌های برگ جدید در امتداد ساقه ظاهر می‌شوند، می‌توانید قلمه را به گلدان اصلی یا زمین انتقال دهید.

نکاتی در مورد پرورش گل رز از قلمه

هنگام برداشت قلمه گل رز، هرس کن یا قیچی تیز لازم است. ابزارهای کند می‌توانند ساقه‌های چوبی گل رز را به‌جای ایجاد یک قلمه تمیز، خرد کنند که می‌تواند قلمه را مستعد پوسیدگی قارچی کند. علاوه بر این، مطمئن شوید که هرس کن های خود را قبل و بعد از هر برش تمیز می‌کنید تا از انتقال هرگونه بیماری جلوگیری شود.

بسیاری از رزها گیاهان پیوندی هستند، منظور از پیوند این است که یک ساقه چوبی از گل رز زینتی به یک پایه سخت‌تر پیوند زده می‌شود. این عمل یک گیاه رز جذاب و بادوام ایجاد می‌کند. بااین‌حال، اگر بخواهید یک گیاه را با قلمه از قسمت تزئینی رز پیوندی تکثیر کنید، گیاه حاصل اغلب فاقد سختی گیاه مادری است؛ بنابراین، برداشت قلمه از گیاهان پیوند زده تا حدی یک ریسک است زیرا شما دقیقاً نمی‌دانید گیاهان حاصل چگونه عمل خواهند کرد.

از سوی دیگر، بسیاری از ارقام گل رز بوته‌ای بومی هستند، نه گیاهان پیوندی. قلمه‌های این گیاهان عموماً به راحتی تکثیر می‌شوند و احتمالاً از همان مقاومت گیاهان اصلی برخوردار خواهند بود. گل رز بوته‌ای و بومی اغلب برای آن دسته از باغبانانی که در تکثیر گل رز مبتدی هستند انتخاب خوبی است.

به‌طورکلی، هنگام پرورش گل رز از قلمه صبور باشید. ممکن است مدت زیادی طول بکشد تا گل رز جدید شما بتواند گل تولید کند، اما وقتی شکوفه‌های اولیه شما از درختچه گل رز که خودتان تکثیر کرده‌اید ایجاد شوند، لذت فراوانی برای شما به ارمغان خواهد آورد.

جمع‌بندی

قلمه زدن یکی از روش‌های رایج جهت تکثیر گل رز هست. با برش یک قطعه ۲۰ سانتی­متری با زاویه ۴۵ درجه از ساقه جدید، قلمه گیری از گیاه را شروع کنید. بهترین قلمه‌ها برای ریشه‌زایی معمولاً از کناره‌های بوته ( به‌جای مرکز) تهیه می‌شوند. با از بین بردن برگ‌های اضافی به انتقال انرژی به سمت تولید ریشه کمک کنید. به‌جز دو مجموعه بالایی برگ روی ساقه، سایر برگ‌ها را حذف کنید. با استفاده از هورمون ریشه‌زایی می‌توانید به قلمه گل رز در ایجاد ریشه‌های جدید کمک کنید. بستر کشت قلمه‌ها را مرطوب نگه دارید تا ریشه‌ها شروع به شکل‌گیری کنند. قلمه‌های گل رز جهت ریشه‌دار شدن به ۳ الی ۸ هفته زمان نیاز دارند. به‌محض اینکه ریشه‌ها کاملاً محکم شده یا هنگامی‌که جوانه‌های برگ جدید در امتداد ساقه ظاهر شدند، می‌توانید قلمه گل رز را به گلدان اصلی یا زمین انتقال دهید.